مصاحبه با جناب آقای دکتر سید محمد جزایری پزشک خیر

۰۹ مهر ۱۳۹۹ | ۱۵:۰۷ کد : ۳۸۳۵ اخبار
تعداد بازدید:۱۹۰

در مصاحبه با دکتر محمد جزایری مطرح شد:

تجهیز و مناسب سازی سه بیمارستان در مدت ۴۵ روز/ در سن 34 سالگی اولین سمت دولتی را به من دادند/ مطب خصوصی ام را تعطیل کردم چون بلد نیستم از مردم پول بگیرم

*معرفی و بیان سوابق علمی، تخصصی و اجرایی:

در ابتدا لازم میدانم تشکر ویژه داشته باشم از دانشگاه آزاد دماوند به خصوص ریاست واحد جناب آقای دکتر صفری و همکاران گرانقدر ایشان.

بنده دکتر سید محمد جزایری متولد ۱۳۲۴ و فارغ التحصیل رشته پزشکی عمومی (در سال ۱۳۵۰)  و جراحی ارتوپد (در سال ۱۳۵۸) از دانشگاه شهید بهشتی تهران که در حال حاضر هم عضو هیات علمی گروه ارتوپدی همین دانشگاه هستم.

فارغ التحصیلی بنده مصادف بود با ماه های اول انقلاب اسلامی و تغییرات اساسی که در کشور رخ داد؛ مثل کمبود نیروی انسانی و کمبود متخصص و کارمند ماهر، بنابراین از من خواسته شد بیمارستان مربوط به ارتش آمریکا در خیابان الهیه و بیمارستان دربار و بیمارستان هدایت در خیابان درروس که در حال حاضر برای تامین اجتماعی هست را تبدیل کنم به بیمارستانهای مردمی چرا که این بیمارستانها امکانات محدودی داشتند و با توجه به همزمانی جنگ با اوایل انقلاب و درگیری های منافقین با مردم تعداد مجروحین زیاد بود و بیمارستان کم.

سابقه آشنایی با دکتر زرگر وزیر بهداری و دکتر ولایتی معاون درمان در آن زمان را داشتم و بنابراین مسئول تبدیل بیمارستان ها شدم و دستور گرفتم از وزیر برای پرداخت پنج میلیون تومان جهت تجهیز و به روز رسانی بیمارستان های مذکور و همزمان اجازه برداشت از تجهیزات انبار وزارت بهداری را هم داشتم و تنها در مدت ۴۵ روز با لطف خدا و حمایت وزیر و با فعالیت جدی و خستگی ناپذیر و کار ۱۶ ساعته شبانه روزی و با تلاش بسیار فراوان سه بیمارستان را تجهیز و مناسب سازی برای عمل های جراحی کردم و شخصا به انبارهای وزارتخانه رفته و تجهیزات لازم رو برای سه بیمارستان مذکور میگرفتم.

بعد از این تجربه ارزشمند، به من گفتند چون نیرویی اجرایی قوی هستی باید بیایی به وزارتخانه و من در اون زمان ۳۴ سال داشتم.گفتنی است در آن سالها به دلیل کمبود پزشک در کشور حدود ۵۰۰۰۰ پزشک هندی و بنگلادشی در ایران مشغول به کار بودند؛ خانم اختر سهرابی بیمارستان اختر را در سال ۱۳۳۵ ساخت و اهدا کرده بود و بنده به عنوان رییس این بیمارستان مشغول به کار شدم.

 دکتر منافی وزیر بهداری کابینه شهید رجایی مسئولیت ریاست مرکز اورژانس تهران را همزمان با نبردهای خیابانی منافقین و جنگ تحمیلی به من واگذار کرد؛ همچنین در یک مقطع خاص رئیس هیئت بازرسی وزارت بهداری شدم و با تشکیل هیئت هفت نفره با همراهی خودمان به بررسی وضعیت بیمارستان ها و کادر درمانی مشغول بوده و مشکلات مختلف را حل می کردیم و همان لحظه با مجوز وزیر بنده حکم میدادم و دستاوردهای خیلی خوبی هم داشتیم.

 در آذر سال ۱۳۶۰ حکم نماینده ی تام الاختیار وزیر بهداری در جبهه ها را دریافت کردم و وظیفه من این بود که از یک هفته قبل از شروع هر عملیات به منطقه میرفتم و تهیه مقدمات پذیرش مجروحین و تجهیز بیمارستان های صحرایی و شهرهای نزدیک را انجام می دادم؛ در عین حال قانون انجام خدمت یک ماهه پزشکان در جبهه توسط بنده در مجلس مطرح و تصویب شد و خود ما این نیروها را تقسیم و سازمان دهی می کردیم.

بنده همچنین عضو شورای اجرایی وزارتخانه و معاونت طرح و برنامه و پارلمانی وزارت بهداری شدم در دوم مرداد سال ۶۳ در زمان وزارت دکتر مرندی در پست معاون حقوقی و پارلمانی وزارت بهداشت ابقا شدم.

پس از پایان وزارت دکتر مرندی، با دکتر فاضل و سپس با دکتر ملک زاده همکاری داشتم و در کابینه ی آقای هاشمی رفسنجانی به عنوان مشاور وزیر بهداشت و درمان مشغول به کار و به پیشنهاد نمایندگان مجلس به عنوان رئیس سازمان بهزیستی معرفی شدم و از سال 1372 لغایت 1376 در این حوزه انجام وظیفه کردم؛ البته همزمان پست های متعدد غیر رسمی و رایگان هم داشتم.

*انگیزه جنابعالی از ویزیت رایگان همکاران و اساتید دانشگاه چه چیزی است؟

با توجه به اینکه تمام وقت در اختیار وزارتخانه بودم و مطب شخصی نداشتم، به پول گرفتن عادت ندارم؛ در یک مقطع کوتاه، مطب خصوصی که با دکتر مرندی داشتیم را تعطیل کردیم چون نمی توانستیم و در واقع بلد نیستیم از مردم پول بگیریم و حتی دستمزد منشی را هم از جیب میدادیم؛ لذا برای همکاری رایگان با دانشگاه آزاد دماوند انگیزه ذاتی و درونی دارم؛ بنده قبل از این در مسجد محله حصار به ویزیت مردم به صورت رایگان مشغول بودم و در حال حاضر هم این کار را به دانشگاه دماوند انتقال دادم.

به قول دوستان، خودم یک بهزیستی هستم و برآورده شدن برخی حاجات مردم به دست خودم را یک نعمت الهی می دونم البته در امور خیریه هم مشارکت دارم و در چهار موسسه خیریه عضو هیات امنا هستم.

*نظر شما در مورد امکانات رشته پرستاری دانشگاه آزاد دماوند چیست؟

 در مورد رشته پرستاری در دانشگاه آزاد دماوند باید بگویم که خود این کار یک تحول بزرگ در منطقه است و امیدواریم با رایزنی‌هایی که با بیمارستان امام حسین (علیه السلام ) در حال انجام هستیم بتوانیم هر چه بیشتر به ارتقای این رشته کمک کنیم.

*چنانچه در خصوص همکاری قسمت های مختلف دانشگاه در مدت زمان حضور جنابعالی در واحد نقطه نظری دارید بفرمایید.

 تشکر از همکاری همه قسمت های دانشگاه به خصوص از کارشناس رشته پرستاری که کمک های شایانی برای راه اندازی دفتر بنده در دانشگاه انجام دادند دارم.

*نقطه نظر شما در خصوص پیشگیری از ابتلا به بیماری کرونا چیست؟

در مورد کرونا کل ایرانیان و جهان در این چندین  ماه متوجه این بلای جهانی هستند و تنها راه مبارزه با آن رعایت موارد بهداشتی و جلوگیری از بیمار شدن هست.درمان قطعی و داروی به‌خصوصی برای آن پیدا نشده و نباید به شایعات توجه کرد و فقط و فقط باید مراقب سلامتی خود و اطرافیانمان  باشیم.

حوزه ریاست و روابط عمومی واحد دماوند